Ga naar de hoofdinhoud

Verborgen parels in de stad

Die mooie treurwilg in het midden van het grasveld. die speciale gevel waarnaar je kan blijven turen. Die ene kronkel in de weg waar je telkens opnieuw kriebels van krijgt. Of misschien die ene speciale plaats waar een prachtige herinnering werd gemaakt.

Deel jouw verborgen parel waar jij gelukkig van wordt en vertel kort waarom nét dat jouw parel in de stad is.

Voeg jouw foto en uitleg toe als idee op dit platform.

Belangrijk : Van de foto's die worden aangeleverd gaan we er van uit dat je ons toestemming geeft voor publicatie via de stadskanalen . Ook zal het beeldmateriaal opgeslagen worden in onze stedelijke databank waardoor dit naar de toekomst mogelijk ook binnen stadscontext ingezet kan worden. Heb je hierover nog vragen? Meer info via denkmee@lokeren.be of 09 340 94 21.

Fases

Overzicht van de fases

Fase 1: Deel jouw verborgen parel in Lokeren

Deel jouw verborgen parel in Lokeren

Deel jouw verborgen parel in Lokeren

17 augustus 2020 22:00 - 1 oktober 2020 22:00

Wat is jouw verborgen parel in Lokeren?

Die mooie treurwilg in het midden van dat grasveld. Die speciale gevel waarnaar je kan blijven turen. Die ene kronkel in de weg waar je telkens opnieuw kriebels van krijgt. Of misschien die ene speciale plaats waar een prachtige herinnering werd gemaakt.

Deel jouw verborgen parel met ons en vertel kort waarom net dát jouw parel in Lokeren is. Gekend of niet, bemind of onbemind, we horen het graag (en zijn al erg benieuwd).

Voeg jouw foto en uitleg toe voor 30 september 2020. Wij willen er alvast iets leuks mee doen. Wordt vervolgd …

Voeg jouw parel toe

16 ideeën

Mireille Michiels6 jaar geleden Ik ben opgegroeid in de Heirbrugwijk. Toegegeven, niet het meest sexy stukje van Lokeren. Maar we hebben een uniek immaterieël erfgoed, met onze Kovekenskermis. EN, we hebben een MOLEN. Je komt er via een klein dreefje verborgen tussen de huizen. Wat in mijn jeugd nog slechts een hoop stenen was, is nu een prachtig gerestaureerd gebouw, met een gediplomeerde molenaar en fier draaiende wieken. En met een super gezellige taverne ernaast. Het is echt een stukje vakantie om op het terras te genieten van een hapje of een drankje. Elke zomer vertrekt van hieruit de Kovekens fietszoektocht. (Dit jaar loopt de wedstrijd nog tot 22 september)

Jan Van Slycken6 jaar geleden Ooit waren er in Lokeren een vijftigtal "hofkes" of beluiken.Vandaag zijn bijna alle sporen van deze historische sites verdwenen.Voor zover ik weet is er toch nog een overblijfsel van deze vorm van huisvesting te bewonderen.En wel tussen huisnummer 31 en 49 in de Rozenstraat.Toch wel een uniek plekje , goed verscholen. Plezant om er te wonen, lijkt me.Op de koop toe : 25 jaar geleden verkozen als mooist bebloemde "hofke" in Lokeren.Jan Van SlyckenGroentemarkt 249160 Lokeren0470 49 38 43

willy verbust6 jaar geleden In de voermanstraat 22 bevinden zich boven de garagepoort 6 tegeltje die voor de bouwheer van toen een bijzondere emotionele waarde hadden. Het zat zo, rond 1950 werd Willem, een jongeman uit Knokke verliefd op Monique, een beeldschoon meisje uit Lokeren. Ze hadden verkering en besloten een huis te bouwen in de voermanstraat. Architect Ghielen van Knokke kreeg de opdracht maar grootvader die jarenlang ijslandvaarder was geweest zei altijd “ jullie zijn precies zo verliefd als de ijsberen die ik regelmatig zie liefkozen tijdens het vissen op kabeljauw.” En om dit te bevestigen liet hij deze tegeltjes plaatsen als bewijs van hun liefde en trouw.

Jan Van Slycken6 jaar geleden

Carina Keppens6 jaar geleden VERBORGEN PARELSZeer zeker kent onze mooie stad vele ‘Verborgen Parels’.Mag ik er één aan toevoegen uit mijn eigen nostalgisch verleden?VERBORGEN PAREL UIT HET VERLEDEN.Meer dan 60 jaar geleden deed ik in de jaren 1950 tijdens het schooljaar dagelijks de navet tussen Lokeren en Gent.De omnibus stopte in verschillende tussenstations. Als 15 jarige kreeg ik iedere avond een ontroerde krop in de keel wanneer de trein daverde over de ijzeren Durmebrug ter hoogte van de Durmelaan en de reuzeketel van de Gasfabriek uit de Gasstraat, in zicht kwam. Iedere dag, zonder uitzondering was dat voor mij het ultieme beeld van thuiskomen in mijn geliefde geboortestad.Het omgekeerde fenomeen deed zich voor ’s morgens vroeg bij het afreizen naar Gent. Pas wanneer de Gasketel uit het gezicht denderde voelde ik mij echt op weg naar Gent. Stiekem wuifde ik het gevaarte ook elke dag uit: “…tot vanavond…”. Als puber zou ik mij vreselijk geschaamd hebben mocht iemand van mijn schoolmakkers van toen dit ritueel hebben doorgrond. Maar als 80-jarige oma wil ik wel laten weten dat die metalen mastodont voor mij altijd het symbool van thuis-komen-in-Lokeren heeft betekend. Tekst van Carina Keppens (25/03/1941), Vermeulenstraat 58 9160 Lokeren.Tel.: 09 348 45 30De bijgevoegde foto is van G D'Haen uit collectie van Mv Linda De Clerck

Jan Van Slycken6 jaar geleden

Giovanni Van Avermaet6 jaar geleden LOKEREN ZOEKT JOUW VERBORGEN PAREL... en dus dacht ik zelf even na over wat mijn Lokerse verborgen parel zou kunnen zijn. Lang duurde dat niet. Ik kwam al gauw uit op het zolderkamertje van de Kunstacademie. Het is de minst weelderige kamer van de villa Ter Beuken, al geeft de pauw in het glasraam van de deur de klas toch een zekere grandeur. Anders dan in de overige leslokalen zorgen de dakkapellen en de schuine wanden voor een heel geborgen sfeer. Die omgeving was ideaal om als tiener, in de lessen harmonieleer, de eerste raadselachtige glimpen op te vangen van hoe muziek in elkaar steekt. Dat deze ruimte, dit pareltje, enkele jaren geleden de naam van Claudio Monteverdi kreeg, daar kan ik bijzonder goed mee leven.

Leni Verbogen6 jaar geleden

Jan Van Slycken6 jaar geleden "Spletterenbrug" over de Moervaart in Daknam. Een naam als een klok, maar eveneens een idyllisch plekje in volle natuur. Met 'n beetje verbeelding zie je en hoor je in gedachten de laatste stoomtrein, geladen met suikerbieten, over de sporen denderen . Sinds 1867 reden op de lijn Aalst-Lokeren-Zelzate hier de stoomtreinen voorbij en dat gedurende 100 jaar. De brug werd twee maal opgeblazen door terugtrekkende legers. In 1918 door de Duitsers en in 1940 door het Belgische leger. De, na 1940, door de bezetter herstelde brug is tot vandaag, op enkele schilderbeurten na, onveranderd gebleven, De naam Spletteren verwijst naar de oude benaming van de omgevende velden.

Jan Van Slycken6 jaar geleden 'n Uniek pareltje van historische bouwkunst. In de Eikelstraat 7 vinden we nog een van de weinige of misschien zelfs enige toegangspoort tot een hoeve terug. Het betreft een eenvoudige toegangspoort tot het erf van de hoeve met begraasd voorerf met enkele bomen . De poort bestaat uit twee vierkante gecementeerde bakstenen pijlers op sokkel. Een zadeldakje met Vlaamse pannen overdekt de doorgang. Op beide pijlers bemerk je arduinen jaarsteentjes ( ANNO 1785) !. Hopelijk blijft dit unieke poortgebouw nog lang behouden, want met de steeds grotere landbouwmachines zijn de meeste reeds, bijna letterlijk, gesneuveld...

Jan Van Slycken6 jaar geleden

Jan Van Slycken6 jaar geleden

GEORGES VAN MIEGROET6 jaar geleden

Jan Van Slycken6 jaar geleden

Jan Van Slycken6 jaar geleden Een parel in de zuidgevel aan het terras van de villa Ter Beuken. Het betreft een bas-reliëf van de Gentse Kunstenaar Geo Verbanck (1881-1961), voorstellende het ontroerende thema van de ongelukkige Orpheus die zijn geliefde Eurydice voor eeuwig moet missen. Tussen beide figuren is het muziekinstrument de lier afgebeeld. Dit halfverheven beeldhouwwerk werd geplaatst in 1928, het jaar dat Anna Cogen met haar zoon Jean en haar minnaar Joseph Van Doorselaere het " Hof ter Beuken" betrokken, In 1976 kocht de stad Lokeren de villa met bijhorend domein aan. In 1977 nam de Stedelijke Academie voor Woord en Kunst haar intrek in de lokalen van de villa. Toeval of niet, het thema van het bas-reliëf is wel zeer toepasselijk bij de huidige Stedelijke Academie voor Muziek en Woord.

Sara De Coster6 jaar geleden Elke dag fiets ik van Moerbeke naar Lokeren, en terug. Zalig fietsen via de Spoorwegroute ('de route'). Dagelijks dezelfde baan, maar toch elke keer anders. Omgeven door het groen voelde ik me al vaker Sneeuwwitje die begroet wordt door haar vriendjes uit het bos: een eekhoorn, een occasioneel reetje, konijntjes en tal van fluitende vogeltjes, heerlijk! Maar telkens wanneer ik deze plaats passeer (ergens omtrent Daknam), moet ik lachen van geluk. De bomen die elkaar bijna omarmen, geven me elke het het gevoel alsof ik in Ierland fiets en niet alsof ik naar het werk rijd :). Mijn instant geluksgevoel, deze groene (niet zo verborgen) parel!

Filters

Totaal aantal items: 16

Er zijn 16 projecten beschikbaar.

geen tagfilters.

geen tagfilters.