Ludiek gedicht

Maria De Rooze

leerde zonder blikken of blozen

’t molenaarsvak

en bleek zowaar een krak

ze trok van molen naar molen

om zich bij te scholen

de molenaars hielpen haar graag

met uitzondering van één blaag

‘Ik maal er niet om!’ riep hij

‘Geen vrouw zet voet in die molen van mij!’

Maria ging dan maar leren

van de echte heren

op een dag werd ze opgebeld

’t was die ene slimme held

‘Maria, verschoning, ik was fout,

je bent ’n molenares van goud!

Ik heb nu toch wel pech,

want ik moet even weg,

doe jij m’n molentje draaien?’

Daar staat hij nu te balen,

want de Heirbrugmolen, díe kan malen.