Dichterlijke visie

De molen vangt de vrije wind,

Die komt en gaat zonder verslag.

De mens schrijft eerst een kader vast,

En vraagt de wind om certificaat.

De wieken draaien eeuwenlang,

De steen maalt zonder debat.

Maar nu moet elke zucht bewijzen

Dat zij het klimaat kan sturen.

De molenaar, ooit beheerder van de kracht,

Telt vandaag zijn formulieren.

Hij buigt voor stille normen

Die luider zijn dan stormen.

Men spreekt van vooruitgang met grote woorden,

Van plicht en plan, van nieuwe tijd.

Maar wie het hardst beweert dat hij vooruitgaat,

Draait meestal in een cirkel rond.